De sleutelstad recyclen

Door Nicky Terink

 

Van voren komt een bus en van rechts komt een bus. Ze willen beide mijn kant op. Dat kan wel, maar niet tegelijkertijd! Ik moet stoppen om niet aangereden te worden. “Je moet stoppen voor het zebrapad hoor”, zegt iemand naast me. Pas later heb ik door dat ik midden op de voetgangersoversteekplaats ben gestopt. Bijna heb ik het gered tot het einde van het kruispunt, maar van rechts komen fietsers en van links ook. Ik trap nog even extra hard, zodat ik niet wordt gesandwicht. Waar ben ik? Ik fiets naar school in Leiden. 

 

De stad Leiden wil zichzelf omtoveren tot ’s lands beste fietsstad. Dat kan ik wel begrijpen. Fietsen in Leiden is namelijk niet veilig. Het fietsverkeer in Leiden is gewoon als een fiets zonder ketting. Het loopt niet. Ik weet niet of het aan de Sleutelstad ligt, of aan mij, maar het lijkt ook wel of geen enkele Leidenaar “normaal” kan fietsen. Alle scholieren fietsen met zijn drieën naast elkaar. We steken geen hand uit. Voorrang wordt genomen, ook al heb je het niet. De meesten zijn niet zichtbaar in het donker. En stoppen voor het zebrapad? Ho maar!

 

Maar fietsen is toch een alledaagse bezigheid en eigenlijk ook heel makkelijk. Zeker in het centrum. Waar je met de auto niet mag komen, in de steeds smaller wordende steegjes, daar kun je wel komen met de fiets. Met de fiets ben je dan ook veel sneller van punt A naar punt B. Flink Fietsen, een project dat het fietsverkeer in de stad aanmoedigt, staat ook achter deze stelling. Zo heeft fietsen nog veel meer voordelen dan alleen snelheid en bereikbaarheid. Door flink te fietsen blijf je ook nog eens lekker in beweging, je geeft het goede voorbeeld en draagt bij aan een schoner milieu.

 

Kopenhagen zou als voorbeeld kunnen dienen in het innoveren van het fietsbeleid in Leiden. De fietshoofdstad van de wereld steekt op het moment met spaak en stuur boven de rest uit. Kopenhagen sleutelt al 35 jaar aan hun fietsbeleid en dus niet zonder succes. Hier kunnen wij als sleutelstad best wel wat van leren. Copenhagenizing heet dat. De bussen die door de stad heen rijden, kunnen er best omheen. En de fietspaden zouden best breder of opgehoogd kunnen worden. De verkeerslichten gaan in Kopenhagen automatisch op groen door een wieltag, waarom zou dat in Leiden niet kunnen? Maar volgens Peter Rumler, fietsersbond Leiden, is er gewoon te weinig geld. Hoeveel geld is er dan voor nodig om een bus een andere route te laten rijden?

 

Volgens mij is er genoeg geld. Het is een simpele rekensom. Doordat meer inwoners de fiets pakken krijgen ze meer lichaamsbeweging wat betekent dat ze gezonder zijn. Vervolgens zou het kunnen dat hierdoor minder mensen ziek worden en minder geld wordt besteed aan de ziektekosten. Bovendien zal het auto- en busverkeer afnemen wanneer meer mensen de fiets pakken. Dat is niet alleen beter voor de luchtkwaliteit, door het afnemende verkeer wordt het misschien uiteindelijk mogelijk om autowegen te verleggen en fietspaden te verbreden wat bij zou dragen aan de fietsveiligheid. Mikael Colville-Andersen, de chief executive van Copenhagenize Design company, zegt “een goed design zorgt voor goed gedrag”. Een plus een is twee. Misschien is er nu nog niet genoeg geld, maar door deze simpele beredenering zouden innovaties in de toekomst mogelijk zijn. Geld zat.

 

Een veiligere stad, een schonere lucht en een gezonder lichaam. Pak gewoon eens iets vaker je stalen ros. We zijn er met zijn allen voor om het fietsen in onze mooie stad te verbeteren. Houd je aan de regels, adem goed in en fiets! Alleen met zijn allen kunnen we de stad recyclen.